ooh ooh...

Alweer een relaxe ochtend, maar slechts weinig zon en een koele wind.
Op zich geen erg, want wij gingen rijden; van Marrakech naar Imlil.
Auto opgehaald, het gereserveerde exemplaar was er niet meer. Maar geen probleem, we kregen een spik splinternieuwe Fiat mini bus in handen.
Slechts 200 kilometer op de teller.
Eens je Marrakech uit bent valt het verkeer best wel mee. Het blijft ons verbazen, wat je hier allemaal op de baan ziet.
En aangezien het hoogseizoen nog niet begonnen is zijn er ook weinig tot geen verkopers die voor je wagen springen.

Juist voor Asni een korte stop gemaakt langs een toeristisch wegrestaurantje. De foto's bewezen dat het echt wel net moet geweest zijn, zo'n jaar of 20, misschien 30 geleden.
Uiteindelijk zijn we er geraakt, een zeer toeristsiche trekkpleister, volgens de trotter reisgids. Hmmm,...
De riad is netjes en mooi ingericht, alleen jammer dat ze geen woord engels of frans verstaan. Het is dus gebarentaal geworden.
De zon is helaas ook in Marrakech achtergebleven, het is hier zo'n 10° en je zit letterlijk met je hoofd in de wolken. Gelukkig is er een open haard...
Lichte twijfel dus... Wat gaan we hier in hemelsnaam 5 dagen doen, in dit verlaten oord, in deze temperaturen. Tot er juist voor etenstijd een Brit kwam binnengewaaid.
De jongen had er juist 5 trekking dagen opzitten, hier in de buurt, onder een stralende zon, met een fantastische gids in een prachtige omgeving.
Dat geeft hoop. Voor morgen alvast een gids gevraagd, om een tochtje in de buurt te doen. We zijn benieuwd, of ze hier verstaan hebben wat we bedoelden, en nog meer benieuwd naar wat er morgen komen gaat.
En als het echt tegenvalt, het weer, of de gids of... Dan hebben we al een plan B. Marokko weet u wel, hier is niets een probleem!

Shoppen; deel 1

Het is niet ons eerste bezoek aan Marrakech, we durven dus stellen dat we de meerderheid van de (toeristische) trekpleisters al gezien hebben.
Neem daarbij een rustige riad met fantastisch zwembad én een stralende zon en je begrijpt dat we het niet erg vinden om in onze "eigen tuin" te blijven.
De dames in het zwembad en wij samen met Floki op ontdekking in de tuin, waar we elke dag nog nieuwe dingen ontdekken.

In de late namiddag toch terug afgezakt naar de medina, op zoek naar een paar winkeltjes.
Als eerste de souk van Harry Potter. Neen, dat is niet de echte naam, maar het zou wel kunnen...
Een pleintje met allemaal herboristen, maar ook waar ze enkele bijzondere diersoorten verkopen: schildpadden, kameleons, vleermuizen,...
Blijkbaar veel gevraagd door zwarte magiërs.
We hebben wat kruiden gekocht, en voor de dochters kregen we gratis "berber make up". Een klein stenen potje dat je nat moet maken en dan geeft het zijn knalrode kleur af.
Uiteraard waren de dochters gecharmeerd (maar of ze het mogen gebruiken is een andere vraag...)
Volgende halte: arganolie uit Essouira, daar hebben we toch een uurtje naar gezocht, maar uiteindelijk wel gevonden.
Het leuke aan onze zoektocht was dat we verschillende "ambachts wijken " doorkruist hebben, kleine plaatsjes waar alle metaalbewerkers samen zitten, of alle houtsnijders, weverijen, ect...

Er is altijd iets te zien.
Het plein was onze laatste stop van de avond: als voorgerecht alweer een plaatselijke specialiteit getest: broodje met aardappelen, ei, kiri kaas, kruiden en olie, en dat alles voor 6 dirham (ongeveer 0,60€).
Nadien uiteraard vlees en vers fruit als dessert.

Riad Bledna zit erop voor deze vakantie, morgen gaan we rijden, de bergen in richting Imlil.
Heel toeristisch maar een bankkantoor is er niet. We zijn benieuwd :-)



Wat hier nog steeds niet veranderd is... Het verkeer...
auto's, paardenkoetsen, brommers, bussen, voetgangers, taxi's, fietsen, rijden allemaal op dezelfde baan.
Verlichting voor (brom)fietsers is facultatief.
Een helm draag je als bestuurder van de snorfiets, je 3 of 4 passagiers hebben die niet nodig...

Nostalgie

De dag lui begonnen: Marrokaans ontbijt in de tuin met zicht op het zwembad, en bij uitbreiding op de besneeuwde toppen van het Atlasgebergte.
Die tuin is overigens prima onderhouden en fantastisch ingericht: olijven, cactussen, dadelpalmen, citrussen, en daartussen welriekende haagjes van rozemarijn.
De groententuin komt er binnenkort naar het schijnt...
Na enkele uren zwembadplezier een taxi genomen naar de Majorellentuin. Een groene oase in het midden van en drukke stad.
We hebben ons vooral geamuseerd met fotootjes trekken, op dezelfde plaatsen als vorige keer; bijna 3 jaar geleden!
Na de tuin een smoothie/ijsje gehaald op een bekend adresje om vervolgens te voet richting centrale plein te gaan. Niet langs de grote banen maar dwars door het oude, niet toeristische stadsgedeelte.
Toegegeven, de drukte moet je er bijnemen maar er is zo ontzettend veel te zien en te beleven. en de winkels blijven grandioos. Een ander voordeel is dat niemand aandacht schent aan een groepje toeristen dus kan je ongegeneerd rondkijken.
Er is wel wat veranderd op Djema El Fna: waar de eetstandjes vroeger dagelijks volledig afgebroken en opgebouwd werden blijft het "kookgedeelte" nu staan.
Voor de rest blijft alles hetzelfde: verkopers proberen je hun stalletje binnen te loodsen met de gekste woorden. (Goedkoper dan de action, echt letterlijk gehoord vandaag; we lagen dubbel!).
We hebben hetzelfde eetkraampje van drie jaar terug gezocht: de 55, met dezelfde "patron" en het heeft ons voortreffelijk gesmaakt.
Een uniek schouwpel ook, hoe de toeristen, al dan niet verkrampt, zich een weg banen tussen de kramen en verkopers; proberen te beslissen waar ze gaan eten en ondertussen ook graag een fotootje van de omgeving willen.
Nieuw dit jaar bij de mobiele verkopers: nescafe karren. Het woord zegt alles, zelf in elkaar gestoken karretjes met enkele thermossen koffie op.
Morgen gaan we een lokale specialiteit proberen, denken we...

Leuk om te weten:
Er zijn winkels waar je met oud brood kan betalen, daar staat een prijs per kilo op, zo'n beetje als bij goud.
In ruil kan je er afwasmiddel of verf of... mee kopen.

Het Arabische Flouku betekent boot...

Dubbel

Wakker worden met het geluid  van zwaluwen, en nergens een mens te bespeuren.
Een echt Marrokaans ontbijt: pannekoeken, eindelijk! En natuurlijk vers geperst fruitsap, recht uit de tuin.
Om 10u zaten er al 3 meisjes in het (ijskoude) zwembad; afwisselend het koude water in en opdrogen in het zonnetje.

Tegen de middag was ons eerste afspraakje er, Fatima met haar zoontje Mohamed, Fatima zit in een rolstoel, Mohamed is zwaar gehadicapt.
2 maal per jaar krijgen ze van Al Minara, vanuit België, een pakje opgestuurd. Deze keer is het niet opgestuurd, we hebben het persoonlijk kunnen afgeven. Jammer dat het slechts een kort bezoekje was, ééntje waar we toch wel even stil van werden. Op zo'n moment beseffen we maar al te goed dat niet iedereen ons geluk kent, en, hoe cliché ook, dat wij echt wel met ons gat in de boter gevallen zijn.

Na onze korte "bezinning" zijn we richting centrum getrokken, naar het centrale plein, waar onze gids al aan het wachten was. (Marrokaans uur is echt wel stipter dan het "oilsjters ier").
Uitstap deze namiddag: "food tour". Met gids het oude stadscentrum verkennen en vooral de plaatselijke keuken én specialiteiten leren kennen.

Te beginnen met schapenkop (zonder ogen, mét hersenen). Een Marrokaanse specialiteit die niemand thuis bereidt, je koopt ze bij de beenhouwer of in een speciaal "restaurantje".
Dat restaurant heeft in de keuken (of de plaats die op de keuken lijkt) een ongelooflijk diepe put in de grond die opgestookt wordt en daarin gaat het lam of de schapenkop, in speciale potten, ongeveer 6 uur in.
Ogen dicht en proeven dus, het was echt wel lekker zeiden de kinderen, ongelooflijk mals en zacht. Voor de vegetariers waren er bonen in een speciale saus. (In Marokko is niets een probleem).
Volgende halte: kefta, oftewel gehakt, van sardienen, in een broodje met tomatensaus, olijven en ajuinen. We hebben geproefd en alweer lekker bevonden.
Op onze tocht kwamen we ook een broodoven tegen: je maakt thuis je eigen deeg en brengt dat naar de oven in je wijk, waar je het laat bakken in een echte vuuroven.
Hoofdschotel: couscous met veel groenten, en zonder vlees. Fatima heeft haar eigen kleine restaurantje, en maakt veelal "afhaal" voor feesten of gelegenheden.
Couscous is een echt famillie gerecht, dat meestal thuis gegeten wordt, als je het niet zelf maakt bestel je dus "afhaal". We slenterden verder door de wijken,
Wie daar de attractie was houden we in het midden, wij keken graag naar de mensen maar zij al evengraag naar ons!
Als laatste uiteraard dessert. Verse Smoothie en gebak, zo gezond de drank was, zo gesuikerd was het gebak, maar o zo lekker. En als je al die koekjes niet opkrijgt neem je ze gewoon in een doosje mee naar huis.
We deden ook een extraatje: een "berber apotheek", de herborist vertelde uitgebreid welke kruiden waarvoor dienden, wat wel is tot geanimeerde discussies leidde. Al blijven we onder de indruk van de "berber make up".


Nog wat op het plein geslentert, een lokaal optreden meegepikt en dan richting Riad waar de kinders het zwembad indoken.








Wat we vandaag leerden:
De douche deze ochtend was een "wisselbad", al is dat best gezond.
De hele riad ruikt naar oranjebloesem, niet uit een flesje, maar de echte bloesems aan de bomen.
Marrokanen eten veel buitenshuis, al zijn het steeds korte maaltijden of snacks, zelfs soep is een "snack"

Morgen gaan we de 55 zoeken, om te eten. We zijn benieuwd!

Salaam Aleykum

Het was een korte nacht, om stipt 2u stond de taxi aan de deur, de start van een nieuw avontuur, ééntje dat begon in Oostende deze keer.
Een veel te kleine luchthaven met veel te veel volk, overal waar je keek stonden, lagen of hingen mensen.
Het nut van 3 u op voorhand aanwezig zijn is ons volledig ontgaan: de vlucht was een uur uitgesteld (of waren ze bij jetairfly vergeten dat het uur veranderde?)
Met ruim 2 uur vertraging toch in de lucht geraakt, korte tussenstop in Agadir, opnieuw vertraging, aan boord nog nauwelijks eten of drinken, en dan eindelijk... Marrakech...
Richting taxi, de sukkelaar stond al bijna 3 uur op ons te wachten,  maar hij kon toch wat extra volk meenemen; Marokko weet u wel.
Het verkeer ziet er nog steeds even chaotisch en lawaaierig uit.

Onze riad daarentegen, die ligt ergens in de buitenwijken van Marrakech. Waar dat ergens is? Dat weten we helaas niet, straten zijn hier niet geasfalteerd.
Het lijkt op een verkommerde wijk, overal steegjes, huisjes, kiezels,... Denk niet dat een taxi dit ooit vindt.
Maar daar middenin... een klein ommuurd paradijsje, met fantastisch zwembad, zicht op de bergen en al wat je hoort zijn geitjes (neen, niet die van ons)en zwaluwen.

Tajine ter plaatse besteld, eten met zicht op zwembad, verse meloen als dessert. Het verse sinaasappelsap; daar moeten we zelf de appelsienen in de tuin voor plukken. Luxe in al zijn eenvoud!
Vanavond op tijd in bed, morgen hebben we afspraakjes!

Pittige details:
Het kan hier s'avonds nog best koud zijn en verwarming is hier niet...
Water om te douchen wordt opgewarmd door de zon, dus 's ochtends is dat een koude douche... :-)
Gelukkig is er muntthee!

Ongeduldig...

We zijn aan het aftellen, nog iets meer dan een weekje en we zijn weer weg, richting Zuiden; Marrakech, stad van 1001 nacht, waar sprookjes lijken te bestaan…

Naar de zon ook, geen 50 graden deze keer. Maar met 25 en een stralende zon zijn we al zeer blij.

Ook naar het eten kijken we uit, Marokkaanse pannenkoekjes als ontbijt, vers fruitsap, couscous, tajines en liters muntthee.

Riad Bledna - Marrakech

We landen in Marrakech en blijven 4 nachten, voorlopige planning: “food tour” doorheen de stad, afspraak met een gezin (moeder en zoon) dat we steunen met ons Marokkoproject. Genieten van de zon en het zwembad, eten op Djemaa El Fnaa,...

Imlil Lodge - Imlil

Na Marrakech trekken we richting Atlas gebergte, 5 dagen Imlil, niet ver van de top van het gebergte. Wandelen, bergen beklimmen, berber dorpen bezoeken...

De laatste nacht, waar we nu nog niet willen aan denken, opnieuw Marrakech, middenin de souks, dient uiteraard om te shoppen…

Wie alle details wil, of foto’s, of… die moet onze blog volgen.

Iemand nog tips, leuke restaurantjes, toffe wandelingen, winkeltjes,... Zeg gerust.